Stofconcentraties

Stofconcentraties verwijzen naar hoeveel stof er aanwezig is in een bepaald medium of volume. Ze geven de verhouding weer tussen de hoeveelheid stof en de hoeveelheid waarin die stof is verdeeld, zoals in een oplossing, in lucht, in water, in bodem of in biologisch weefsel. Concentraties zijn essentieel voor het beschrijven van blootstelling, dosering en reacties in chemie, milieu- en gezondheidswetenschappen.

Veelgebruikte eenheden zijn onder meer molariteit (mol per liter, M), massaconcentratie (gram per liter, g/L) en massafractie (percentage w/w). Voor gassen en lucht is vaak microgram per kubieke meter (µg/m3) of parts per million (ppm) gebruikt. In water is mg/L gangbaar en in bodem of weefsel mg/kg. Het kiezen van de juiste eenheid hangt af van het medium en de context.

Metingen van stofconcentraties gebeuren met analytische methoden zoals spectroscopie, chromatografie en massaspectrometrie. Monsterneming en voorbereiding volgen vaste protocollen, en kalibratie en kwaliteitscontrole worden toegepast om nauwkeurigheid en traceerbaarheid te waarborgen.

Toepassingsvelden omvatten milieumonitoring (lucht, water, bodem), farmaceutische dosering, voedselveiligheid, industriële procescontrole en toxicologie. In elk geval geeft de concentratie aan hoe veel stof aanwezig is in verhouding tot het medium en is een sleutelfactor bij risicobeoordeling en beleid.

Interpretatie van stofconcentraties vereist inzicht in het medium, tijd, temperatuur en de methode. Concentraties kunnen fluctueren door verdunning, afbraak, chemische omzetting of transport tussen fasen. Daarom worden meetresultaten vaak gerelateerd aan normen, grenswaarden of achtergrondniveaus om betekenisvol te kunnen reageren.