Specificatietesten

Specificatietesten is het proces waarbij een systeem, component of product wordt beoordeeld op conformiteit aan de vastgelegde specificaties, zoals requirements, functionele en niet-functionele eisen en acceptatiecriteria. Het doel is om fouten in de eisen of in de implementatie vroegtijdig te ontdekken en te bevestigen dat het systeem doet wat vereist is.

Het testbasis bestaat uit documenten zoals requirements, functionele specificaties, designdocumenten, gebruikershandleidingen en regelgevende normen. Uit deze bronnen worden testdoelen, testvoorwaarden en testscripts afgeleid, vaak ondersteund door een traceerbaarheidsmatrix die elke eis aan ten minste één testkans koppelt.

Tijdens uitvoering definieert men testcondities en testdata, zet men de tests in een geschikte omgeving op, voert men de testen uit en registreert men bevindingen. Afwijkingen leiden tot defectmeldingen en herhaalde testen (retest). Bij acceptatiegerichte testen gaat het ook om overeenstemming met de acceptatiecriteria van de klant.

Veelgebruikte technieken zijn black-box testing, waaronder equivalence partitioning en boundary value analysis, decision tables en use-case testing. Daarnaast kunnen non-functionele specificaties worden getoetst, bijvoorbeeld op prestaties of beveiliging, afhankelijk van wat in de specificaties is vastgelegd.

Specificatietesten levert bewijs van conformiteit en ondersteunt acceptatie door stakeholders. De effectiviteit hangt af van de kwaliteit en volledigheid van de specificaties en van heldere traceability. Het is vaak onderdeel van verificatie en validering in software- en systeemsontwikkeling, en vereist samenwerking tussen requirements engineers en testers.