Sneeuwlast

Sneeuwlast is de belasting die sneeuw en ijs op gebouwen en constructies uitoefent. Het ontstaan van sneeuwlast hangt af van de hoeveelheid sneeuw die zich ophoopt en van factoren zoals temperatuur, sneeuwtype en wind. Sneeuw kan gelijkmatig op een dak liggen, maar lokaal kan de last aanzienlijk toenemen door sneeuwdrift achter dakranden, schoorstenen of andere obstakels.

Berekening en belangrijkste factoren: in de meeste bouwvoorschriften wordt uitgegaan van een grondlast van sneeuw (Pg), gebaseerd op regionale klimaatdata. Deze Pg wordt aangepast voor eigenschappen als dakhelling, dakoppervlak, blootstelling aan wind en de omgeving. Platte daken en schuine daken reageren verschillend op vergelijkbare sneeuwval, waardoor de ontwerpbelasting varieert. Sneeuwdrift kan aanzienlijke lokale pieken veroorzaken die apart worden meegenomen in de berekening. De densiteit van de sneeuw, die door temperatuur en smeltende delen kan veranderen, beïnvloedt eveneens de daadwerkelijke last.

Toepassing en normen: sneeuwlast is een van de belangrijkste acties bij het ontwerp van constructies, naast wind en andere belastingen. Ontwerplasten worden toegepast volgens nationale of regionale normen en codes; in Europa speelt vaak de EN-normering voor sneeuwlast een rol, terwijl landen aanvullende of specifieke bepalingen kunnen hebben. Ontwerpen houden doorgaans rekening met variërende lastscenario’s om veiligheid en betrouwbaarheid te waarborgen.