Slagingslaag

Slagingslaag is een term uit de geologie en stratigrafie die een onderscheidende laag aangeeft in een sedimentaire reeks. De laag markeert doorgaans een overgang tussen twee fasen van sedimentatie en kan aanwijzingen geven over veranderende omgevingscondities in het verleden. In Nederlandse geologische literatuur wordt de term gebruikt voor een relatief duidelijke grenslaag die opvalt door veranderingen in sedimentgrootte, sortering, kleur of samenstelling.

Kenmerken van slagingslagen zijn onder meer een duidelijke wijziging ten opzichte van zowel de onderliggende als de bovengelegen lagen, vaak in korrelgrootte of sortering, maar ook in kleur, mineralogie of het fósiel voorkomen. Sedimentaire structuren zoals laminatie of kruisliggende laminae kunnen aanwezig zijn, en soms komt er een afwijkende chemische samenstelling of een duidelijk isotopisch signaal voor. De aanwezigheid van fossielen kan helpen bij de interpretatie, maar is niet altijd noodzakelijk.

Oorsprong en processen: slagingslagen ontstaan door episodische deposities of snelle veranderingen in sedimentlevering. Voorbeelden zijn korte overstromingen, snelle alluviale afzettingen, glaciale uitwasemingen of veranderingen in wind- of zeestromingen. Het exacte proces hangt af van de lokale geologische context en van de factoren die de sedimenttoevoer op een bepaald moment beperkten of versterkten.

Toepassingen: slagingslagen zijn nuttig voor stratigrafische correlatie binnen een sedimentpakket en voor het reconstrueren van paleomilieus en depositiesituaties. Ze kunnen bovendien informatief zijn voor hydrologie, bodemkunde en archeologie, waar leeftijdsvolgorde en milieudoorzaken belangrijk zijn.

Zie ook: stratigrafie, sedimentologie, facies.