Seborrhoïsche

Seborrhoïsche dermatitis is een veel voorkomende chronische inflammatoire huidziekte die vooral voorkomt op plaatsen met veel talgklieren, zoals de hoofdhuid, wenkbrauwen, rond de neus en op de borst. De aandoening gaat vaak gepaard met rode, schilferige tot vette plekken en jeuk. Bij de hoofdhuid leidt dit vaak tot dandruff-achtige schilfers, terwijl gezicht en oren kunnen bloeien met rode vlekken en schilfering.

Oorzaken en risicofactoren zijn multifactorieel. Malassezia, een gist die van nature op de huid voorkomt, lijkt een rol te spelen; daarnaast spelen immuunrespons en huideigenschappen een rol. Factoren zoals stress, seizoensveranderingen, en blootstelling aan koude of droge lucht kunnen de klachten verergeren. Soms komen bij bepaalde aandoeningen zoals HIV-infectie of Parkinson-ziekte ernstiger flare-ups voor.

Diagnose gebeurt meestal op basis van klinische inspectie door een arts. Soms kan het nodig zijn om andere aandoeningen zoals psoriasis, eczeem of schimmelinfecties uit te sluiten.

Behandeling is gericht op vermindering van schilfering en jeuk en kan bestaan uit regelmatige was- en verzorgingsroutines met medicinale shampoos die ketoconazol, seleniumsulfide, zinkpyrithion of koolteer bevatten. Voor aangetaste gezichtsgebieden kunnen korte cursussen van topische corticosteroïden of calcineurinremmers worden overwogen. Bij ernstige gevallen kan een arts een systemische antifungale behandeling voorstellen onder medisch toezicht.

Prognose en onderhoud: seborrhoïsche dermatitis is chronisch en kent relaps, maar met regelmatige behandeling en onderhoudsmaatregelen kan de aandoening vaak onder controle blijven. Bij zuigelingen kan cradle cap voorkomen, wat meestal vanzelf verdwijnt.