Rijhulpsystemen

Rijhulpsystemen, ofte aangeduid als ADAS (advanced driver assistance systems), zijn elektrische systemen die de bestuurder ondersteunen bij de rijtaak. Ze kunnen waarnemen, waarschuwen en in sommige gevallen automatisch ingrijpen. Doel is de verkeersveiligheid en het rijcomfort te vergroten zonder de bestuurder te vervangen. De bestuurder blijft te allen tijde verantwoordelijk voor de controle van het voertuig.

Veel voorkomende functies zijn adaptieve snelheidsregeling (ACC), die de snelheid en afstand tot voorliggend verkeer aanpast; rijstrookbehoudassistentie (LKA) met optionele rijstrookcentrering; automatische noodrem (AEB) die botsingen probeert te voorkomen of de remprestaties vergroot; dodehoekdetectie; verkeerslicht- of kruispuntassistentie; en parkeersystemen met sensoren en camera's die helpen bij parkeren. De systemen gebruiken meestal camera's, radar, ultrasone sensoren en soms lidar, evenals kaart- en GPS-informatie. Sensoren kunnen door weersomstandigheden of vuil minder goed functioneren; daarom blijven de bestuurder en attentheid essentieel.

Regelgeving en normen voor rijhulpsystemen verschillen per regio. In Europa gelden regels voor typegoedkeuring en veiligheidseisen aan ADAS, en VN/ECE-standaarden spelen een rol in grensoverschreidende implementatie. Consumentenbeoordelingen van veiligheidssystemen, zoals door Euro NCAP, beïnvloeden de introductie en de gepresenteerde prestaties van deze functies in voertuigen.

Rijhulpsystemen zijn meestal gelabeld als niveau 1 of niveau 2 van automatisering. Ze dienen als ondersteuning en vergen voortdurend toezicht van de bestuurder. De technologie blijft evolueren richting meer geavanceerde automatisering, maar publieke toelating en technische betrouwbaarheid blijven centraal staan.