Reiscontexten

Reiscontexten is een term uit het reis- en toerismeonderzoek die verwijst naar de verzameling contextuele factoren die het reizen mogelijk maken, sturen en ervaren. Het concept beschrijft hoe persoonlijke kenmerken, sociale interacties, ruimtelijke kenmerken, economische omstandigheden en technologische hulpmiddelen samenwerken om te bepalen wanneer en waar mensen reizen, met welke middelen en wat ze ervan verwachten. Concreet omvatten reiscontexten onder meer: persoonlijke contexten zoals motieven, reisdoelen, budget en gezondheid; sociale contexten zoals familie, vrienden, collega’s en maatschappelijke normen; ruimtelijke contexten zoals infrastructuur, locatie, veiligheid en landschap; tijdscontexten zoals seizoen, werk- of schoolverplichtingen en levensfase; economische contexten zoals prijsniveau en valuta; en technologische contexten zoals boekingsplatforms, navigatie- en communicatie-apps.

Typen reiscontexten variëren van routineus dagelijks reizen, zoals woon-werkverkeer, tot leisure en vakreizen, korte stedentrips, langetermijnreizen, en bijzondere contexten zoals migratie of humanitaire reizen. Het begrip onderstreept dat reisbeslissingen zelden op individuele afwegingen alleen berusten maar worden gevormd door een netwerk van invloeden.

Onderzoekers benaderen reiscontexten met methoden als enquêtes, interviews, dagboeken, etnografie en analyse van digitale sporen. Toepassingen van het concept liggen op het gebied van bestemming en vervoerplanning, beleidsvorming rond duurzaamheid en inclusiviteit, marketing en serviceontwerp, en de evaluatie van reizigerservaringen.