Raidconfiguraties

Raidconfiguraties verwijzen naar manieren waarop meerdere harde schijven samen worden gevoegd tot één logische eenheid. RAID staat voor Redundant Arrays of Independent Disks en is bedoeld om prestaties te verbeteren, de betrouwbaarheid te vergroten of beide. Verschillende niveaus bestaan, met uiteenlopende mate van redundantie, capaciteit en hersteltijd. Welke configuratie geschikt is, hangt af van de workload en beschikbaarheidseisen.

RAID 0 voert striping uit zonder redundantie. Data worden verdeeld over de schijven voor hogere prestaties, maar bij uitval van één schijf gaat alle data verloren.

RAID 1 maakt een exacte kopie van alle data (mirroring), wat redundantie biedt en vaak betere leesprestaties oplevert; de effectieve capaciteit is gelijk aan die van één schijf.

RAID 5 combineert striping met pariteit en vereist minimaal drie schijven. De totale capaciteit is N-1 en het systeem kan één schijf uitval verdragen; herbouw kan traag zijn en het risico op onherstelbare read-errors neemt toe bij grotere volumes.

RAID 6 lijkt op RAID 5 maar biedt dubbele pariteit, waardoor twee schijven gelijktijdig kunnen uitvallen; minimaal vier schijven zijn vereist en write-prestaties en opslagverbruik zijn hoger.

RAID 10 combineert striping en mirroring; vereist minimaal vier schijven en biedt zowel hoge prestaties als hoge fouttolerantie, maar de effectieve capaciteit blijft ongeveer de helft van het totale aantal schijven.

Naast de niveaus bestaan concepten zoals hardware-RAID en software-RAID, hot spare en JBOD (Just a Bunch Of Disks) als losse volumes die apart beheerd worden.

Let op: RAID vervangt geen back-up; regelmatige back-ups blijven essentieel. De keuze hangt af van workload, beschikbaarheid en onderhoud, en vereist monitoring van rebuilds en gezondheid.