Proefputten

Proefputten, in de bouw- en geotechnische context, zijn korte, op elkaar aansluitende ondiepe gravingen in de bodem die bedoeld zijn om lokaal de ondergrond te verkennen. De pits worden meestal met een graafmachine of handmatig uitgegraven en kunnen diepten bereiken van ongeveer 0,5 tot 3 meter, afhankelijk van de doelstelling en de bodemtoestand. In de pits wordt de bodemlaagopbouw direct waargenomen en kunnen grondmonsters worden genomen voor laboratoriumonderzoek naar samenstelling, structuur en waterhuishouding.

Het voornaamste doel van proefputten is om informatie te verzamelen over de aanwezigheid en aard van verschillende bodemlagen, de diepte en hoogte van het grondwater, en mogelijke risico’s zoals verontreiniging of vatbaardheid voor waterdruk. Deze gegevens helpen bij de dimensionering van funderingen, drainageontwerpen en mogelijke saneringsmaatregelen, en vormen een eerstelijnsphasite voor een vervolgonderzoek zoals proefboringen of uitgebreide bodemsanering.

In de praktijk worden proefputten vaak ingezet vóór bouwprojecten zoals woningen, infra en industrieterreinen, maar ook bij water- en milieuprojecten om de ondergrond en het verspreidingsgebied van verontreinigingen in kaart te brengen. De uitvoering vereist vaak afstemming met lokale regelgeving, verkregen vergunningen en veiligheidsvoorschriften. Bij de werkzaamheden gelden maatregelen voor bodembescherming, valgevaar en ondergrondse voorzieningen. Na afloop wordt de plek meestal weer hersteld, tenzij er vervolgonderzoek of herinrichting nodig is.

Zie ook: proefboring, proefsleuf, geotechnisch onderzoek, bodemsanering.