Opslagcategorie

Opslagcategorie is een classificatie die wordt gebruikt om opgeslagen data of opslagmedia in te delen op basis van kenmerken zoals toegangsgedrag, retentie en kosten. Het doel van opslagcategorieën is om gegevensbeheer te sturen, opslagkosten te beheersen en naleving van beleidsregels en regelgeving te ondersteunen.

Een opslagcategorie dient als label of metadata die aangeeft hoe data beheerd moet worden gedurende de levenscyclus. Vaak worden criteria zoals frequentie van gebruik (hot, warm, cold), gewenste latency, benodigde throughput, gewenste duurzaamheid en redundantie, retentieperiode en naleving van beveiligings- of privacyregels toegepast. Op basis van deze criteria kan een organisatie besluiten waar data fysiek of logisch opgeslagen moet worden, bijvoorbeeld op snellere opslag voor veel geraadpleegde bestanden en op goedkopere, langere termijnopslag voor zelden geraadpleegde data.

Typische voorbeelden van opslagcategorieën zijn hot storage (veel geraadpleegde data, lage latency), warm storage (regelmatig geraadpleegde data) en cold/archival storage (zeldzaam geraadpleegde data, lange retentie). In moderne omgevingen worden deze categorieën vaak gekoppeld aan opslagtypen of -lagen, zoals SSD’s voor prestaties, HDD’s voor capaciteit, en geautomatiseerde archief- of objectopslag voor retentie- en kostenoptimalisatie. Cloudomgevingen gebruiken vergelijkbare concepten, waarbij data automatisch kan worden verplaatst tussen tiers op basis van de toegewezen opslagcategorie.

Een opslagcategorie maakt deel uit van bredere data governance en data lifecycle management. Het draagt bij aan betere zichtbaarheid, naleving en kostenbeheersing, mits de classificatie nauwkeurig en up-to-date blijft.