Omkeringen

Omkeringen is een Nederlands zelfstandig naamwoord en verwijst naar het handelen of het resultaat van het omkeren van iets: het terugdraaien naar een tegenovergestelde toestand, het verhogen van een ommekeer in richting of het omzetten van een proces.

In het dagelijks taalgebruik wordt het woord vaak gebruikt voor het veranderen van richting of koers, zoals bij het maken van een omkering van koers met een voertuig, of bij een ommekeer van standpunt in een discussie of beleid. Ook kan het verwijzen naar het tegenovergestelde van een eerder gevolg of plan.

In wiskunde en informatica heeft omkering een meer specifieke betekenis. De omkering van een functie is de inversefunctie; de omkering van een getal (voor niet-nul) is de multiplicatieve inverse, oftewel 1/x. In logica en programmering kan een omkering ook slaan op de negatie of het complement van een booleaanse waarde.

In wetenschap en techniek kan omkering betrekking hebben op het terugdraaien van een proces of het toepassen van een inverse bewerking binnen een systeem. Bijvoorbeeld het omkeren van een signaal of het bepalen van de inverse van een matrix. Ook in chemie kan reversibiliteit van reacties als omkering van richting onder bepaalde omstandigheden worden aangeduid, afhankelijk van de context en terminologie.

Oorspronkelijk komt omkering van het werkwoord omkeren, samengesteld uit om- (tegen) en keren (draaien).