O2gehalte

O2gehalte is de hoeveelheid zuurstof die aanwezig is in een stof, meestal in bloed of water. In de fysiologie verwijst het naar de totale zuurstof die door het bloed wordt vervoerd, opgebouwd uit zuurstof gebonden aan hemoglobine en opgelost zuurstof in het plasma. In de milieuwetenschappen verwijst het naar opgelost zuurstof (DO) in water, een cruciale parameter voor het functioneren van aquatische ecosystemen.

In het bloed is het arteriële zuurstofgehalte CaO2 de som van de zuurstof die gebonden is aan hemoglobine en de opgeloste zuurstof in plasma. Een veel gebruikte benadering is CaO2 ≈ (Hb [g/dL] × 1,34 × SaO2) + (0,003 × PaO2), waarbij Hb het hemoglobinegehalte is, SaO2 de zuurstofsaturatie van Hb en PaO2 de zuurstofspanning in arterial blood. Normale waarden liggen ongeveer rond CaO2 19–21 ml O2 per 100 ml bloed, SaO2 bijna 97–100% en PaO2 circa 80–100 mmHg. Een laag O2gehalte kan leiden tot weefselhypoxie en vereist klinische evaluatie. DO2, de levering van zuurstof aan weefsels, hangt af van CaO2 en van de cardiac output. Zuurstofgehalte in bloed wordt gemonitord met bloedgasanalyse, pulsioxymetrie (SaO2) en co-oximetrie.

In water is DO uitgedrukt in mg/L of als percent saturatie ten opzichte van luchtverzadigd water. DO wordt beïnvloed door temperatuur, zoutgehalte en biologische activiteit. Lage DO-waarden kunnen stress of sterfte bij waterorganismen veroorzaken. Methoden voor meting zijn onder meer Winkler-titratie en elektrochemische sensoren.

O2gehalte is daarmee een fundamenteel concept in zowel de geneeskunde als de milieuwetenschappen, omdat het de beschikbaarheid van zuurstof voor metabolische processen aangeeft.