Monohydraat

Monohydraat is een hydratievorm van een chemische verbinding waarin precies één molecuul water per formule-eenheid in de kristalstructuur is gebonden. Water in deze context heet water van hydratatie. Monohydraatten ontstaan meestal doordat een stof uit een oplossing kristalliseert of doordat een hoger gehydrateerde vorm deels water verliest. Het water kan bij verwarming weer worden verwijderd, waardoor een anhydre vorm achterblijft; in vochtige omgevingen kan de stof opnieuw hydrateren.

In nomenclatuur wordt doorgaans het water van hydratatie vermeld, bijvoorbeeld koper(II) sulfaatmonohydraat CuSO4·H2O. De bekendste vorm van koper(II) sulfaat is echter CuSO4·5H2O (pentahydraat). Monohydraat kan andere fysische eigenschappen tonen dan de anhydre of andere hydraten, zoals oplosbaarheid, kristalstructuur en smeltpunt.

Toepassingen en belang: hydraten spelen een rol in de opslag, stabiliteit en oplosbaarheid van chemische stoffen. In de chemie en farmacologie worden hydraten soms gekozen om de verwerking, dosering of oplosbaarheid van een werkzaam bestanddeel te beïnvloeden. De waterbinding wordt vaak onderzocht met technieken als thermische analyse en IR-spectroscopie.

Samenvatting: een monohydraat is een verbinding met precies één watermolecuul per formule-eenheid in de kristalstructuur, een specifieke hydratievorm binnen hydraten die de fysische eigenschappen kan beïnvloeden.