pentahydraat

Een pentahydraat is een chemische verbinding die vijf watermoleculen bevat per formule-eenheid. De watermoleculen zijn kristalwater dat ingebed zit in het kristalrooster van de verbinding. De formule wordt vaak geschreven als zout·5H2O, bijvoorbeeld CuSO4·5H2O. Pentahydraatvorm komt veel voor bij zouten van metalen ionen en wordt onderscheiden op basis van het aantal kristalwatermoleculen.

Voorbeelden zijn onder meer koper(II) sulfaat pentahydraat, CuSO4·5H2O, bekend om zijn heldere blauwe kristallen; magnesiumsulfaat pentahydraat MgSO4·5H2O, vaak verkocht als Epsomzout. Andere zouten kunnen ook pentahydraten vormen, afhankelijk van hun samenstelling en kristalrooster.

Eigenschappen: pentahydraten zijn doorgaans stabiel bij kamertemperatuur. De watermoleculen beïnvloeden het kristalrooster en, bij CuSO4·5H2O, de kleur. Bij verwarming verdampen de watermoleculen stap voor stap. Het pentahydraat kan dehydreren tot het anhydraat zout of tot een ander hydraat, afhankelijk van de temperatuur en de stof.

Toepassingen: pentahydraten komen veel voor in onderwijs en analyse, waar ze dienen als modelsystemen voor hydratisering en kristallografie. CuSO4·5H2O wordt bijvoorbeeld in laboratoria gebruikt voor demonstraties en als fungicide in de tuinbouw; MgSO4·5H2O is bekend als Epsomzout en wordt gebruikt als laxativum en badzout.