Magnesiumverbindingen

Magnesiumverbindingen zijn verbindingen waarin magnesiumionen Mg2+ voorkomen. Magnesium is een licht, reagerend metaal uit groep 2 van het periodiek systeem en komt in veel chemische systemen voor. De verbindingen variëren van eenvoudige oxiden en hydroxiden tot zouten, carbonaten en organomagnesiumverbindingen, en hebben uiteenlopende toepassingen in industrie, geneeskunde en synthetische chemie.

Belangrijke typen magnesiumverbindingen zijn onder meer magnesiumoxide MgO, met een hoog smeltpunt en een rol in vuurvaste materialen en als bindmiddel in sommige cementeren; magnesiumhydroxide Mg(OH)2, veelgebruikt als antacidum en laxatief; magnesiumsulfaat MgSO4 (Epsomzout), gebruikt in geneeskunde, sport en landbouw; magnesiumchloride MgCl2, toegepast als droogmiddel, in winterdiensten en als voedingssupplement in bepaalde toepassingen; magnesiumcarbonaat MgCO3, veelvoorkomend als vulmiddel en reagens in laboratoriumtoepassingen; magnesiumfosfaat Mg3(PO4)2 en magnesiumnitraat Mg(NO3)2, gebruikt in meststoffen en anorganische synthese.

Organomagnesiumverbindingen, zoals Grignard-reAgentia RMgX, zijn essentieel in organische synthese. Ze reageren met water, zuur of kooldioxide om allerlei producten te vormen en dienen als bouwstenen bij de productie van alkanen, alcoòl-typen en andere functionele groepen.

Toepassingen van magnesiumverbindingen zijn breed: MgO en Mg(OH)2 in bouwmaterialen en gezondheidsproducten, MgSO4 als medicijn en meststof, MgCl2 als coagulant in voedseltoepassingen zoals tofu en als additief; evenals talrijke reagentia in chemische synthese. Veiligheid en milieuaspecten richten zich op toxische effecten bij overmatige inname van magnesiumzouten en op correcte hantering en opslag van reagenten.