Longrevalidatie

Longrevalidatie is een vorm van langdurige revalidatie bedoeld voor mensen met complexe en chronische beperkingen die voortkomen uit aandoeningen zoals beroerte, traumatisch hersenletsel, rug- en wervelkolomletsel, multiple sclerose, Parkinson of ernstige letsels. Doel is het maximaliseren van zelfstandigheid en participatie in dagelijks leven, werk en samenleving, door herstel of compensatie te bevorderen en zelfmanagement te stimuleren.

Zorg wordt geleverd door een multidisciplinair team in gespecialiseerde revalidatie‑instellingen of als langdurige ambulante zorg en huisbezoeken. Het behandeltraject begint meestal met een uitgebreide intake en herhaalde evaluaties. Op basis daarvan wordt een individueel, langetermijnplan opgesteld met concrete doelen die regelmatig worden bijgesteld.

Belangrijke componenten zijn: fysiotherapie, ergotherapie, logopedie, neuropsychologie, verpleegkundige zorg, sociale ondersteuning en arbeidsondersteuning; training van activiteiten van het dagelijks leven, mobiliteit, communicatie en cognitieve functies; geïntegreerde psycho-sociale ondersteuning; en het gebruik van hulpmiddelen en woningaanpassingen. Mantelzorgers en familie worden betrokken bij training en planning.

Duur en intensiteit variëren van enkele maanden tot meerdere jaren, afhankelijk van aandoening en context. Doelen worden periodiek geëvalueerd en het plan wordt bijgesteld. Uitkomsten zijn gericht op verhoogde zelfredzaamheid, betere ADL-capaciteit, groeiende participatie in onderwijs, werk en maatschappelijke activiteiten, en verbeterde kwaliteit van leven. Kosten en beschikbaarheid hangen af van het zorgsysteem en financiering; langdurige zorgcoördinatie en afstemming met huisartsen, ziekenhuizen en sociale ondersteuning zijn doorgaans vereist.

Zie ook: revalidatie, neurorevalidatie, geriatrische revalidatie.