Laagenergetische

Laagenergetische is een Nederlandse bijvoeglijke naamwoordelijk vorm die letterlijk “laag-energetisch” betekent. Het wordt gebruikt om aan te geven dat iets weinig energie vereist, produceert of beschikbaar heeft, en wordt in verschillende vakgebieden toegepast afhankelijk van de context.

In de natuur- en scheikundige wetenschappen verwijst laagenergetische opvatting doorgaans naar processen of toestanden met geringe energietransfer ten opzichte van de karakteristieke energieschalen van een systeem. Voorbeelden zijn lage-energiecomponenten of excitaties zoals phononen en magnonen in vaste stoffen, of regimes in de deeltjesfysica en quantumveldentheorie waarin beschreven wordt wat er gebeurt bij energies lager dan een bepaalde afkapdrempel.

In de bouw en technisch ontwerp is laagenergetisch gebruikelijker: het beschrijft gebouwen en installaties die weinig energie verbruiken. Een laagenergetische woning, vaak aangeduid als laagenergetische bouw of woning, kenmerkt zich door goede isolatie, luchtdichtheid, efficiënte ramen en systemen voor warmte-terugwinning, soms aangevuld met hernieuwbare warmtebronnen. In Nederland is dit begrip nauw verbonden met nationale beleidsdoelstellingen en normen voor energieprestaties van gebouwen, die energiekosten verlagen en de uitstoot verminderen.

In de wetenschap kan laagenergetisch ook verwijzen naar beschouwingen en theorieën die geldig zijn op lage energie-schalen, bijvoorbeeld bij lage-temperatuurverschijnselen of in effectieve veldentheorieën waarbij hoge-energie details geëlimineerd zijn. Overal benadrukt de term een verminderde energiebehoefte of een lage energienorm ten opzichte van referentieniveaus.