Krabbelen

Krabbelen is een Nederlands werkwoord met de belangrijkste betekenis snel en onzorgvuldig schrijven of tekenen, vaak in de vorm van korte aantekeningen, doodles of schetsen. Het duidt op een informele, vaak onleesbare wijze van omgaan met papier en schrijfgoed. In informele context kan krabbelen ook betekenen dat iemand tijdens een activiteit of gesprek snel wat schrijft of tekent zonder zorg voor netheid.

Etymologie en gebruiksregistratie: krabbelen is afgeleid van krabben (schrapen, krabben) en heeft daarbij een diminutieve of verkleinende connotatie gekregen die de lichte, alledaagse aard van de handeling onderstreept. Het woord komt vooral voor in spreektaal en informele schrijftaal. In formele teksten wordt vaker gekozen voor neutralere termen als schrijven of aantekeningen maken.

Zinsverband en voorbeelden: een krabbel kan verwijzen naar een losse notitie in het geheugensteuntje, een snelle aantekening tijdens een vergadering, of een doodle op een blad. Voorbeelden: “Hij krabbelde snel wat cijfers neer.” “Op het interviewpapier stonden alleen maar krabbels.” Het zelfstandig naamwoord krabbel verwijst naar zo’n korte, onduidelijke tekening of aantekening.

Vervoeging: krabbelen is een regular werkwoord. Tegenwoordige tijd: ik krabbel, jij krabbelt, hij krabbelt. Verleden tijd: ik krabbelde, jij krabbelde, hij krabbelde. Voltooid deelwoord: gekrabbeld. Het woord wordt in zowel Nederland als Vlaanderen begrepen, meestal met dezelfde betekenis.