Interfacespecificaties

Een interfacespecificatie is een document of verzameling documenten die de regels vastlegt voor de interactie tussen twee of meer componenten van een systeem. Het specificeert wat er wordt uitgewisseld, hoe berichtgeving plaatsvindt, in welke volgorde, welke dataformaten en encoderingen gelden, welke timing en synchronisatie vereist zijn, en welke betekenis aan velden en berichten toekomen. Door dit vast te leggen worden componenten met elkaar compatibel en kunnen integraties voorspelbaar functioneren.

Belangrijke onderdelen zijn onder meer het data-model (types, velden, validatieregels), de berichtstructuur en het transportprotocol (bijvoorbeeld REST/HTTP, MQTT, CAN, USB), de volgorde van interacties en de staat waarin systemen zich bevinden, foutafhandeling en retry-logica, beveiliging en authenticatie, versies en migraties, en criteria voor conformance en testbaarheid.

Interfacespecificaties ontstaan uit de behoefte aan duidelijke afspraken tussen ontwikkelaars, hardware-ontwerpers en leveranciers. Ze worden doorgaans onderhouden via versies en changes management, zodat bestaande systemen kunnen migreren met minimale impact.

Conformiteit wordt aangetoond door testgevallen en verificatiecriteria die controleren of aan de specificatie wordt voldaan. Voorbeelden van populaire interfacespecificaties zijn API-specificaties zoals OpenAPI voor REST-services, hardware-interfaces zoals CAN-bus, USB en UART, en modelgerichte beschrijvingen met IDL of SysML.

Een goede interfacespecificatie bevordert interoperabiliteit, maakt integratie sneller en goedkoper en vergroot de herbruikbaarheid van componenten en systemen.