Injecteren

Injecteren is het toedienen van een stof in het lichaam via een naald en spuit of een ander injectieapparaat. Het doel is snelle opname van medicijnen, vaccins of diagnostische vloeistoffen. Injecties worden uitgevoerd in verschillende settingen, zoals ziekenhuizen, apotheken, huisartsenpraktijken en soms thuis onder toezicht met gebruik van autoinjectors.

Veelvoorkomende toedieningsroutes zijn intramusculair (IM), subcutaan (SC) en intradermaal (ID); intraveneus (IV) injecteren levert directe werking in de bloedbaan. De keuze hangt af van het medicijn, gewenste snelheid van opname en de conditie van de patiënt. Voorbeelden: vaccinaties worden vaak via IM of ID toegediend; insuline wordt vaak SC toegediend.

Bij het toedienen van injecties wordt steriele techniek gevolgd: gebruik van steriele naalden en spuiten, desinfectie van de huid en correcte dosering. Na toediening wordt de injectieplaats bedekt en afval van scherpe voorwerpen in een daarvoor bestemde container weggegooid. Apparaten zoals auto-injectors kunnen het toedienen eenvoudiger maken bij medicijnen zoals adrenaline bij allergische reacties.

Risico's bestaan uit pijn, bloeding, ontsteking, huid- of spierbeschadiging en zeldzame maar ernstige allergische reacties. Fouten in dosering of route kunnen ernstige gevolgen hebben. Injecteren vereist adequate opleiding, kennis van contra-indicaties en toezicht bij minderjarigen of onervaren personen.

Regelgeving en praktijk variëren per land. Professionele zorgverleners zoals artsen, verpleegkundigen en getrainde apothekers voeren injecties uit; sommige medicijnen zijn ook voor zelftoediening geschikt via autoinjectors onder instructie.