Ijseigenschappen

Ijseigenschappen zijn de fysische eigenschappen van ijs, de vaste toestand van water. Het meest voorkomende kristal is ijs Ih, een hexagonale structuur die ontstaat door waterstofbruggen tussen moleculen. Bij hogere druk kunnen andere kristalvormen ontstaan, zoals ijs II of Ic, maar die komen meestal voor onder speciale onderzoeksomstandigheden.

IJs heeft een lagere dichtheid dan vloeibaar water bij nul graden Celsius, waardoor het volume uitzet bij bevriezen. De dichtheid van puur ijs bij 0°C ligt ongeveer rond 0,917 g/cm3; het volume stijgt ongeveer 9% bij bevriezen. Het smeltpunt van zuiver ijs bij standaarddruk is 0°C; het vriespunt kan beïnvloed worden door druk, temperatuur en onzuiverheden.

Wat betreft thermische eigenschappen: de specifieke warmtecapaciteit van ijs bedraagt ongeveer 2,1 J/g·K; de warmtegeleiding ligt rond 2 W/m·K bij 0°C. IJs is over het algemeen bros en breekt langs kristallijne vlakken; het mechanische gedrag is sterk temperatuurafhankelijk.

Zouten en onzuiverheden verlagen het vriespunt, wat belangrijk is voor zeewater en ijs in mariene omgevingen. Zeewijs bevat brinekanalen die zouttransport mogelijk maken en de fysische eigenschappen beïnvloeden.

Toepassing en belang: ijs speelt een cruciale rol in het klimaat- en cryosferische systeem, in zee-ijs, gletsjers en sneeuw, en heeft ook toepassingen in koeltechniek en cryopreservatie.