Gainsharecontracten

Gainsharecontracten zijn contractuele regelingen waarbij opdrachtgever en dienstverlener de financiële winst die voortkomt uit prestatieverbeteringen, efficiëntie of kostenreducties delen. Het uitgangspunt is dat verbeteringen in prestaties in geld worden uitgedrukt en dat een deel daarvan aan de leverancier toekomt via een vooraf overeengekomen winstdelingsregeling. Doel is om samenwerking te stimuleren, risico en beloning af te stemmen op behaalde resultaten.

Belangrijke elementen van gainsharecontracten zijn onder andere een baseline of referentiemeting, gekozen meetindicatoren (bijvoorbeeld kostenreductie, productiviteit, doorlooptijden of kwaliteitsverbeteringen), de wijze van dataverzameling en validatie, de meetperiode en de berekeningsformule voor de winstdeling. Ook afspraken over betaling, eventueel een plafond, en een mogelijkheid tot clawback bij mislukte targets of dataverificatie, horen bij de meest voorkomende structuur. Governance, auditrechten, eigendom van data en intellectueel eigendom worden vaak expliciet geregeld, evenals beëindiging en overgangsregelingen.

Toepassingsvelden zijn onder meer inkoop en outsourcing, facilities management, bouw en installatiewerken, ICT-transformatie en energiebesparing. In deze contexten levert het model prikkels op voor continue verbetering en innovatie, terwijl klant en leverancier samen delen in de opgetelde waarde.

Voordelen van gainsharecontracten zijn onder meer afstemming van incentives, potentiële kostenreductie en verbeterde samenwerking. Nadelen kunnen complexiteit in het bepalen van de baseline, prijsvorming en datakwaliteit zijn, evenals het risico op gaming of conflicten over metingen en tijdlijnen.

Gerelateerde concepten zijn onder meer shared savings, performance-based contracting en value-based contracting. Het gebruik ervan vereist doorgaans zorgvuldige contractuele framings en duidelijke meetkaders.