Frictiegebaseerde

Frictiegebaseerde is een term die wordt gebruikt om modellen, aannames of systemen te beschrijven die primair gebaseerd zijn op wrijvingskrachten tussen contactvlakken. In de tribologie, robotica en biomechanica verwijst het naar benaderingen waarbij beweging, grip of slijtage wordt verklaard en geregeld door wrijving, in plaats van uitsluitend door elasticiteit of zwaartekracht.

Een frictiegebaseerde benadering gaat uit van de afhankelijkheid van wrijving van factoren zoals contactmateriaal, snelheid, smering en temperatuur. In de praktijk worden vaak modellen van Coulomb-wrijving en stick-slipgedrag toegepast om realistische respons te krijgen. Het begrip wordt in diverse vakgebieden toegepast, onder andere in tribologie en oppervlaktetechniek voor het modelleren van krachten in lagers en koppelingen; in robotica en mechatronica voor frictie-gebaseerde sturing of compensatie in aandrijflijnen en gripcontrole; en in biomechanica voor analyse van gewrichtsgrip en interactie tussen weefsels.

Voordelen van frictiegebaseerde modellen zijn onder meer eenvoud en duidelijke interpretatie: ze leggen direct uit hoe wrijving gedrag bepaalt. Nadelen zijn beperkt voorspellend vermogen onder variërende omstandigheden en gevoeligheid voor parameterinschattingen zoals de wrijvingscoëfficiënt, contactdruk en smering.

Zie ook: wrijving (tribologie), contactmechanica, stick-slip, stiction, coulomb-wrijving.