Fasenverdeling

Fasenverdeling is het proces van het toewijzen en verdelen van de fasen in een driefasig elektriciteitsnetwerk over de aangesloten belastingen en schakelingen. Het doel is om de stroom zo evenwichtig mogelijk over de fasen te laten lopen, zodat de neutralstroom beperkt blijft en de spanning stabiel is.

In een driefasig systeem zitten de fasen doorgaans als L1, L2 en L3 die onder een hoek van ongeveer 120 graden ten opzichte van elkaar verlopen. Verdeling van de belastingen over deze fasen (fasebalans) vermindert spanningsverschillen tussen de fasen en verlaagt de kans op oververhitting van kabels en schakelaars. In Europese netwerken ligt de gebruikelijke spanning tussen de fasen en de neutraal rond 230 V, terwijl aansluiting tussen twee fasen ongeveer 400 V bedraagt.

Toepassing en belang: fasenverdeling speelt een belangrijke rol in de bouwkundige en industriële elektriciteitsinstallaties. In verdeelskasten worden circuits toegewezen aan specifieke fasen om balans te bewaren. Bij driefasige motoren is de juiste fasevolgorde (fasevolgorde bepaalt de draairichting) essentieel. Een onevenwichtige fasenverdeling kan leiden tot hogere neutralstroom, spanningsdip, warmtevafel en mogelijk uitval van apparatuur.

Oplossingen en praktijk: om een goede fasenverdeling te bereiken, wordt bij het ontwerpen en installeren rekening gehouden met de verdeling van belastingen over L1, L2 en L3. Periodieke meting van de belasting per fase helpt bij herverdeling van circuits indien nodig. In industriële omgevingen kunnen belastingbalancers of automatische regelingen worden toegepast om balans te behouden en de netkwaliteit te verbeteren.