Demagnetisatie

Demagnetisatie is het proces waarbij de magnetisatie in een materiaal wordt verminderd of verwijderd. Het kan natuurlijk plaatsvinden of doelbewust worden toegepast. Bij ferromagnetische materialen ontstaan magnetische domeinen die, afhankelijk van hun oriëntatie, een netto magnetisatie geven. Demagnetisatie verstoort deze oriëntatie en verlaagt de remanente magnetisatie, waardoor het materiaal minder magnetisch wordt.

Mechanismen en omstandigheden vormen de kern van demagnetisatie. Verhoogde temperatuur kan de magnetische orde verstoren en uiteindelijk verdwijnen, vooral wanneer de temperatuur de Curie-temperatuur van het materiaal bereikt. Ook extern toegepaste magnetische velden kunnen domeinen heroriënteren of in willekeurige richting zetten, waardoor de netto magnetisatie afneemt. Een veelgebruikte techniek om een bestaande magnetisatie te verwijderen, is het toepassen van een sterk wisselend magnetisch veld waarvan de amplitude geleidelijk afneemt; dit wordt degaussing genoemd. Het resultaat is een materiaal met weinig of geen netto magnetisatie.

Toepassingen en implicaties zijn divers. In de industrie wordt demagnetisatie toegepast om magnetische interferentie in componenten te voorkomen of tijdens onderhoud en montage om ongewenste magnetische invloeden te verwijderen. Voor magnetische media, zoals tapes en harde schijven, kan demagnetisatie dienen om gegevens te wissen. In de geowetenschap bestudeert men demagnetisatie in het kader van paleomagnetisme, waar warmte, chemische veranderingen of druk de magnetische signatuur van gesteenten kunnen beïnvloeden.

Zie ook: degaussing, remanente magnetisatie, Curie-temperatuur.