Datagrootte

Datagrootte is de hoeveelheid digitale informatie die opgeslagen, gelezen of verwerkt wordt. In de praktijk wordt het meestal uitgedrukt in bytes en grotere eenheden, zodat men de omvang van bestanden, opslagmedia of datapakketten kan vergelijken en plannen.

De basiseenheid is de byte (B). Uitgebreide eenheden zijn kilobyte (kB), megabyte (MB), gigabyte (GB) en terabyte (TB). In sommige systemen wordt ook het verschil tussen decimale en binaire prefixen gebruikt: kibibyte (KiB), mebibyte (MiB), gibibyte (GiB) en tebibyte (TiB), waarbij 1 KiB gelijk is aan 1024 B en 1 kB aan 1000 B. Dit verschil kan verwarring veroorzaken bij het vergelijken van capaciteit en snelheid.

De werkelijke datagrootte hangt af van factoren zoals compressie, encoding en metadata. Voor een bestand geldt doorgaans de opslagruimte die het bestand op een opslagmedium inneemt; bij verzending of opslag kan extra overhead ontstaan door encryptie, redundantie en het bestandsysteem. Daarnaast kan data tijdens verwerking tijdelijk worden gecomprimeerd of geconverteerd, waardoor de in-memory grootte kan afwijken van de op schijfruimte opgeslagen grootte.

Veelvoorkomende voorbeelden geven een gevoel voor omvang: een eenvoudige tekstsay van enkele kilobytes, een foto van enkele megabytes, een korte video van meerdere gigabytes of een volledige backupschaal van terabytes. Datagrootte is een cruciale parameter bij capaciteitplanning, kostenberekeningen, netwerken en databasedesign, en bepaalt mede wat haalbaar is binnen gegeven tijd en bandwidth.