Dakstructuur

Dakstructuur is de draagconstructie van een dak, bedoeld om het gewicht van de dakbedekking, sneeuwbelasting en wind te dragen en door te geven aan de muren en uiteindelijk aan de fundering. Een goed ontworpen dakstructuur zorgt voor stabiliteit, ventilatie en ruimte voor isolatie en afwerking. Dakconstructies kunnen open zijn, waarbij de constructie in de zolderruimte zichtbaar is, of gesloten, waarbij het dakbeschot de ruimte afsluit.

De belangrijkste onderdelen van een dakstructuur zijn spanten of draagbalken, gordingen en eventueel knieschotten. Spanten (of vakwerkspanten) dragen de bovenlast en lopen van de nok naar de gordingen. Gordingen vormen de horizontale liggers die het dakbeschot en de dakvloer ondersteunen. Knieschotten verhogen de stijfheid en beperken uitzetting in schuine daken. Bij sommige constructies worden ook dakpannen of metalen dakpanelen aan de onderliggende structuur bevestigd via latten en overige dragers.

Soorten dakstructuren variëren naar bouwmethode en dakvorm. Traditioneel houten spantenwerk komt veel voor in woningen, vaak uitgevoerd als open dak met zichtbare spanten. Moderne gebouwen kunnen ook stalen of betonnen draagconstructies gebruiken, al dan niet in combinatie met prefab elementen. Veel voorkomende dakvormen zijn het zadeldak, het lessenaak en varianten zoals het mansard- of platte dak, elk met eigen ontwerpkeuzes voor draagkracht en afwerking.

Ontwerp en uitvoering vereisen rekening met belastingen, wind- en sneeuwkrachten, bouwregels en brandveiligheid. Onderhoud omvat inspectie op houtrot, vocht, losse verbindingen en slijtage van dakbeschot en bevestigingen. Dakstructuren spelen een centrale rol in de duurzaamheid en levensduur van een gebouw.