Broadcastsystemen

Broadcastsystemen zijn de technologieën en processen die nodig zijn om audio- en video-inhoud vanuit een bron naar een breed publiek te verspreiden. Ze omvatten de contentbron, signaalverwerking, zenderinfrastructuur en de distributiekanalen die een signaal naar ontvangers brengen. Een typisch systeem bestaat uit een bron (omroepen, productiehuizen), codering en compressie van media, multiplexing van meerdere kanalen, een zender met antenne of een distributienetwerk en de ontvanger bij de consument.

Distributie kan terrestriaal (via uitzending de lucht in), satelliet, kabel en Internet Protocol TV (IPTV). Moderne systemen schakelen steeds vaker over van analoge naar digitale technologieën, waardoor meerKanalen, betere foutencorrectie en efficiënter gebruik van bandbreedte mogelijk zijn. Voor digitale terrestrische en satellietuitzendingen bestaan gestandaardiseerde normen zoals DVB-T en DVB-T2 voor terrestrisch, DVB-S/S2 voor satelliet en DVB-C/C2 voor kabel. In andere regio’s worden ook normen zoals ATSC en ISDB toegepast. Naast traditionele lineaire uitzendingen spelen on-demand en streamingdiensten een steeds grotere rol, waardoor hybride systemen ontstaan die lineaire en on-demand inhoud combineren.

Ontvangers variëren van radio- en televisietoestellen met ingebouwde ontvangers tot set-top boxes en decoders die signalen omzetten naar bruikbare audio en beeld. Regulering van frequenties en zendvermogen vindt plaats via nationale en internationale instellingen, die licenties en spectrumtoewijzing beheren.