Betalingskaartsystemen

Betalingskaartsystemen verwijzen naar de infrastructuur en netwerken die kaartbetalingen mogelijk maken tussen consumenten, handelaren en financiële instellingen. Een betaling verloopt doorgaans via een kaartnetwerk dat de kaartuitgever (issuer) en de acquiring bank (acquirer) met elkaar verbindt. Kaarten kunnen credit, debit of prepaid zijn, en kunnen fysiek (magnetische strip of EMV-chip) of digitaal (contactloos, tokenisatie) gebruikt worden.

Belangrijke partijen en termen zijn onder meer de kaartuitgever, de acquiring bank, en het kaartnetwerk/scheme zoals Visa, Mastercard, American Express of Maestro. De transactie begint wanneer de kaart wordt gepresenteerd of de betaalgegevens online worden ingevoerd. De handelaar vraagt om autorisatie via het netwerk; de issuer beoordeelt de krediet- of debiteringsstatus en fraudepreventie, en stuurt een goed- of afwijzing terug. Bij goedkeuring volgt clearing en settlement, waarbij de financiële afwikkeling tussen handelaar en issuer via het netwerk plaatsvindt, vaak binnen enkele werkdagen.

Beveiliging en regelgeving spelen een centrale rol. Beveiliging gebeurt onder meer via EMV-chips, PCI-DSS-standaarden voor verwerking van kaartgegevens, tokenisatie en 3-D Secure bij online betalingen. Regelgeving in de Europese Unie, zoals PSD2, stimuleert open banking en sterke verificatie, terwijl de kern van kaartbetalingen behouden blijft. Data privacy en fraudepreventie blijven centrale aandachtspunten.

Toepassingsgebieden omvatten point-of-sale betalingen, online en mobiel betalen, en contactloze transacties. Betalingskaartsystemen vormen een cruciale schakel in de moderne detailhandel en online commerce, en worden steeds vaker verwerkt via digitale wallets en aan kaartnetwerken gekoppelde betalingsdiensten.