Beklemtoonde

Beklemtoonde is de verleden tijd van het Nederlandse werkwoord beklemtonen, wat betekent nadruk leggen op een woord, zinsdeel of idee. De infinitief is beklemtonen en het voltooid deelwoord is beklemtoond. De vorm beklemtoonde wordt gebruikt om aan te geven dat iemand in het verleden nadruk heeft gelegd op iets.

Gebruik en betekenis

Beklemtoonde verwijst naar het proces waarbij iemand in spraak of schrijven extra gewicht toekent aan een onderdeel van de boodschap. In gesproken taal kan dit tot uitdrukking komen in een luider of benadrukt uitspreken, terwijl in schriftelijke weergave nadruk kan worden geïmpliceerd door woordkeuze, herhaling of syntactische plaatsing. De formele beschrijving van de tijd zegt iets over wanneer de nadruk heeft plaatsgevonden: in het verleden ten opzichte van het heden.

Vormen en verwantschappen

Het werkwoord beklemtonen heeft verschillende vervoegingen: ik beklemtoonde, jij/bu beklemtoonde, hij/zij/het beklemtoonde; wij/jullie/zij beklemtoonden. Het voltooid deelwoord is beklemtoond. Een veelgebruikt synoniem voor de betekenis in gesproken taal is accentueren, hoewel beklemtonen vaker direct naar woord- of zinsniveau verwijst.

Voorbeelden

- De docent beklemtoonde de belangrijkste regel tijdens de uitleg.

- Ze beklemtoonden haar bezwaar door het woord extra zwaar te laten klinken.

Zie ook

Beklemtonen; beklemtoond; nadruk (retoriek). Beklemtoonde wordt uitsluitend gebruikt als werkwoordsvorm in de verleden tijd en is geen zelfstandig naamwoord.