Backupcapaciteit

Backupcapaciteit is de capaciteit die vrij gehouden of gereserveerd wordt om uitval van systemen of plotselinge piekbelastingen op te vangen en zo de continuïteit van dienstverlening te waarborgen. Het begrip wordt in verschillende sectoren toegepast en vereist management van risico’s, kosten en beschikbaarheid.

In de energiesector verwijst backupcapaciteit naar reservevermogen dat snel kan worden ingezet bij uitval van productie of plotselinge vraagstijging. Voorbeelden zijn draaiende reserve (spinning) en niet-draaiende reserve, oftewel koude reserve, evenals opslag zoals batterijen of waterstof. Regulering en markten stimuleren voldoende reserve en bepalen onderhouds- en inkoopvereisten zodat de systeembalans behouden blijft.

In IT en datacenters betreft backupcapaciteit redundante componenten en systemen die bij storingen automatisch overnemen. Gebruikelijk is ononderbroken stroomvoorziening (UPS), redundante voeding, dieselgenerators en meerdere netwerkverbindingen. Architectuurprincipes zoals N-1, N+1 of 2N geven aan hoeveel extra capaciteit aanwezig is ten opzichte van de verwachte belasting.

Voor bedrijfscontinuïteit vormt backupcapaciteit een belangrijk onderdeel van risicobeheer en disaster recovery. De implementatie vereist afstemming tussen betrouwbaarheidseisen, kosten en onderhoudplanning, en vaak contractuele afspraken met leveranciers en publieke instellingen. Het succes hangt af van regelmatige testen, monitoring en beoordeling van blootstellingen aan risico's.