Armprothesen

Armprothesen zijn kunstmatige apparaten die een ontbrekende arm of hand vervangen en deel uitmaken van de revalidatie na amputatie. Ze worden toegepast bij verschillende amputatieniveaus, zoals transradiaal (onder de elleboog) en transhumeraal (boven de elleboog), en bij schouderdisarticulatie. Het doel is functioneel herstel en cosmetische rehabilitatie.

Er bestaan verschillende typen armprothesen: passieve cosmetische prothesen voor uiterlijk; body-powered prothesen bediend via trekdraden en mechanische koppelingssystemen; myoelectrische prothesen die bewegingen aansturen met signalen van resterende spieren; en hybride systemen die meerdere bedieningswijzen combineren.

Bediening en interfaces: myoelectrische prothesen lezen EMG-signalen uit de resterende spieren, meestal via elektroden op de huid of onderhuidse sensoren. Bewegingen worden herkend of direct bediend. Targeted muscle reinnervation en andere technieken verbeteren de controle; sensorische feedback is nog beperkt maar wordt onderzocht.

Componenten en ontwerp: een armprothese bestaat uit een socket die aan de arm bevestigt, een pylon en een eindapparaat zoals een hand of grijper. Materialen zijn lichtgewicht kunststoffen, koolstofvezel en siliconen voor de vingertoppen. De keuze hangt af van dexteriteit, gewicht en kosten.

Fitting en rehabilitatie: het proces omvat meting en aanpassing van de socket, training in grijpen en dagelijkse taken, en onderhoud. Duurzaamheid en revisies komen vaak voor. De kosten en toegang tot gespecialiseerde zorg variëren per regio.

Toekomst en uitdagingen: onderzoek richt zich op betere sensorische terugkoppeling, verbeterde neurale of myoelektrische controle en lichter gewicht. Ontwikkelingen zoals osseointegratie en ingebedde sensoren beloven meer natuurlijk gedrag, maar brengen medische risico's en langere revalidatietijden met zich mee.