Aandrijvingscomponenten

Aandrijvingscomponenten verwijzen naar de onderdelen van een aandrijflijn die mechanische kracht en beweging overbrengen van de energieleverancier naar de aangedreven delen. In voertuigen en industriële machines omvat dit systeem doorgaans de motor of een andere krachtbron, de transmissie en de aandrijfassen die het vermogen naar wielen of werktuigen leiden. De combinatie van deze componenten bepaalt onder meer het beschikbare koppel, de snelheid en de efficiëntie van de aandrijving en speelt een cruciale rol in acceleratie, brandstofverbruik en rijcomfort.

De belangrijkste onderdelen zijn de krachtbron (bijvoorbeeld een verbrandingsmotor, een elektrische motor of een andere aandrijfbron), de transmissie of versnellingsbak die het koppel en de snelheid regelt en kan handmatig, automatisch of variabel zijn, en de koppeling of een koppelloze verbinding tussen motor en transmissie in systemen zonder vaste koppeling. Daarnaast vormen de aandrijflijnen zoals de as(en), het differentieel en de wielen het pad waardoor vermogen naar de wielen wordt gestuurd en bochten mogelijk worden gemaakt doordat wielen in bochten verschillende snelheden kunnen draaien. Bij voertuigen met vierwielaandrijving kan een transfercase extra vermogen naar beide assen sturen. Ook komen in oudere of gespecialiseerde systemen aandrijfriemen, kettingen en tandwielen voor als alternatieve of aanvullende omzettingen.

Onderhoud en ontwerp letten op efficiëntie, koeling, smering, en geluid- en trillingsniveaus. De selectie van componenten hangt af van de toepassing, gewenste prestaties en kosten, en van de vereiste rij- of werkingseigenschappen. Aandrijvingscomponenten kunnen verder worden aangepast voor elektrische aandrijving, hybride systemen of industriële draaimomenttoepassingen.