weerstandscoëfficiënt

De weerstandscoëfficiënt, ook wel bekend als de Cw-waarde of luchtweerstandscoëfficiënt, is een dimensieloze grootheid die de mate van weerstand van een object tegen beweging door een vloeistof, meestal lucht, kwantificeert. Het is een belangrijke factor in aerodynamica en hydromechanica. Een lage weerstandscoëfficiënt geeft aan dat het object een gestroomlijnde vorm heeft en relatief weinig weerstand ondervindt. Een hoge weerstandscoëfficiënt wijst op een minder gestroomlijnde vorm, wat resulteert in meer weerstand.

De weerstandscoëfficiënt wordt beïnvloed door de vorm van het object, de oriëntatie ten opzichte van de stroming, en in mindere mate door het oppervlak en de stromingsomstandigheden, zoals de snelheid en de viscositeit van de vloeistof. Voor veel toepassingen, zoals de automobielindustrie en de luchtvaart, is het minimaliseren van de weerstandscoëfficiënt cruciaal voor het verbeteren van de efficiëntie, het verminderen van het brandstofverbruik en het verhogen van de snelheid.

De formule voor de weerstand is weerstandskracht = 0.5 * dichtheid * snelheid^2 * referentieoppervlak * weerstandscoëfficiënt. Het referentieoppervlak is typisch het frontaal oppervlak van het object. Experimentele bepaling van de weerstandscoëfficiënt vindt plaats in windtunnels of waterbouwkundige kanalen door het meten van de weerstandskracht bij bekende dichtheid, snelheid en referentieoppervlak. Ook computermodellering, zoals Computational Fluid Dynamics (CFD), wordt veel gebruikt om deze waarde te voorspellen.