vriescyclus

Vriescyclus is een term uit de thermodynamica en verwijst naar het cyclische proces dat wordt gebruikt door vriezen- en koelapparatuur om warmte uit een gekoelde ruimte te verwijderen en zo temperaturen onder die van de omgeving te bereiken. Het begrip wordt vooral toegepast op systemen die bevriezing of koude opslag mogelijk maken, zoals huishoudelijke vriezers, koelkasten en industriële koelinstallaties.

De meest gangbare vorm is de vapor-compressievriescyclus. Hierin doorloopt het koelmiddel vier hoofdonderdelen: een compressor, een condensator, een expansie- of regelsysteem en een verdamper. In de verdamper onttrekt het koelmiddel warmte aan de te koelen ruimte en verdampt bij lage druk. De damp wordt vervolgens samengeperst door de compressor, waardoor druk en temperatuur stijgen. De hete, hoge-druk damp geeft in de condensator warmte af aan de omgeving en condenseert tot vloeistof. Via het expansieapparaat wordt de druk weer verlaagd, waardoor het koelmiddel afkoelt en de cyclus opnieuw kan beginnen.

Naast de gewone vapour-compressiecycli bestaan er ook absorptiekoelsystemen die gebruikmaken van warmte als energiebron en zonder mechanischecompressor werken; deze komen voor in specifieke toepassingen zoals zonne-energietoepassingen of gesloten verwarmingsnetwerken. De efficiëntie van vriescycli wordt uitgedrukt in de COP (coëfficiënt van prestaties) en hangt af van ontwerp, isolatie en bedrijfsomstandigheden. Moderne ontwikkelingen richten zich op druffel-technieken, variabele snelheden en koelmiddelen met lagere GWP, in lijn met milieuregels en veiligheidsnormen.