volumebeheer

Volumebeheer is het geheel van systemen en processen voor het beheren van opslagruimte op blokniveau tussen fysieke schijven en de bestanden die erop staan. Het doel is flexibiliteit, schaalbaarheid en efficiënt ruimtegebruik. Door opslag op te splitsen in logische volumes kan de grootte, toewijzing en prestaties van opslag worden aangepast zonder direct ingrijpende veranderingen aan de onderliggende hardware. Volumes kunnen dynamisch worden aangemaakt, uitgebreid of verkleind en kunnen functies zoals snapshots en redundantie bieden.

Een veelgebruikt model in volumebeheer is het verdelen van opslag in fysieke volumes (PVs), die worden samengevoegd tot een volume groep (VG). In deze VG worden vervolgens logische volumes (LVs) aangemaakt die als afzonderlijke schijfvolumes aan het bestandssysteem kunnen worden toegewezen. Dit maakt het mogelijk om op een enkel systeem meerdere opslagbehoeften onafhankelijk van elkaar te beheren, bijvoorbeeld verschillende schijven voor systeemprestaties, data en backups. Geavanceerde opties omvatten resizing, snapshots (punt-in-time kopieën) en, in sommige systemen, thin provisioning en RAID-achtige functionaliteit.

Typische implementaties variëren per platform. In Linux is LVM een bekend voorbeeld dat PVs, VGs en LVs gebruikt. Andere systemen combineren volumebeheer met het bestandssysteem, zoals ZFS en Btrfs, wat integratie van opslagbeheer en bestandssysteem biedt. Windows biedt Storage Spaces als alternatief voor beheer van opslagpools en virtual disks. Volumebeheer wordt veel toegepast in servers, virtualisatieomgevingen en desktopomgevingen met groeiende opslagbehoeften.

Historisch ontstond volumebeheer uit de behoefte aan flexibele opslagallocatie en betere beheerbaarheid van meerdere schijven, waarbij verdere innovatie werd gestimuleerd door virtualisatie en software-gedefinieerde opslag.