verlichtingslijnen

Verlichtingslijnen is een term die in de Nederlandse stedenbouw en civiele techniek wordt gebruikt om de gewenste as of volgorde vast te leggen waarlangs straat-, plein- en gebiedsverlichting geplaatst wordt. Ze maken deel uit van een verlichtingsplan en geven aan hoe lichtpunten langs wegen en openbare ruimten georiënteerd en ondergebracht zijn om een veilige en consistente belichting te realiseren.

Inhoud en elementen

Een verlichtingslijn omvat doorgaans het type armaturen, montagelijnhoogten, lichtverdeling (fotometrie), afstand tussen lichtpunten, kabelroutes en voeding. Vaak wordt een verlichtingslijn gekoppeld aan fotometrische tabellen zodat berekeningen en controles kunnen aantonen dat minimum- en gewenste verlichting, uniformiteit en verblinding voldoen aan de normen.

Ontwerp en berekening

Het ontwerp begint met beleidskaders en gebiedskenmerken, waarna routes worden bepaald en verlichtingsberekeningen worden uitgevoerd volgens relevante normen (bijv. EN 13201 voor wegverlichting, en nationale of lokale normen). Het proces stemt energiedraagvlak, onderhoud en publikieke veiligheid af en levert plattegronden, hoogtespecificaties en berekende verlichtingsniveaus op.

Toepassingen en uitvoering

Verlichtingslijnen dienen als leidraad voor installatie en onderhoud. Aannemers gebruiken de lijnen om buizen, kabels en armaturen op hun plek te plaatsen, terwijl toezichthouders zorgen voor naleving van kwaliteits- en veiligheidsnormen.

Duurzaamheid en trends

De opkomst van LED-technologie, intelligente aansturing en sensoren maakt verlichtingslijnen dynamischer en energiezuiniger. Tegenwoordig ligt ook aandacht voor minder lichtvervuiling en het afstemmen van verlichting op leefomgeving en veiligheidsbehoeften.