tussenmarkeringen

Tussenmarkeringen zijn een algemene benaming voor wegmarkeringen die op het wegdek de ruimte tussen rijstroken of rijrichtingen afbakenen. Ze dienen als leidraad voor bestuurders, reguleren de verkeersstroom en vergroten de verkeersveiligheid door aan te geven waar voertuigen mogen rijden, van rijstrook mogen wisselen of mogen inhalen.

Typen en betekenissen: centrale markeringen tussen rijstroken kunnen verschillende betekenissen hebben, afhankelijk van het verkeersregime. Veelvoorkomende patronen zijn doorgetrokken lijnen (solid) en onderbroken lijnen (broken). Een onderbroken centrale lijn laat inhalen toe mits veilig; een doorgetrokken centrale lijn verbiedt inhalen en overschrijding. Soms bestaan er dubbele doorgetrokken lijnen, wat nog strengere beperking betekent. Binnenrijstrookmarkeringen geven de scheiding aan tussen rijstroken; een onderbroken lijn maakt wisselen mogelijk, een continue lijn beperkt dit. Daarnaast bestaan rand- en middenmarkeringen die de grenzen tussen rijbaan en vluchtstrook of berm aangeven en die richting en afstand kunnen verduidelijken bij bochten, kruispunten en tunnels.

Functie en toepassing: tussenmarkeringen dragen bij aan een overzichtelijke verkeersstroom en helpen bestuurders om inschattingen te maken over de haalbaarheid van een rijstrookwissel of inhaalmanoeuvre. Ze zijn een belangrijk onderdeel van verkeersregels en handhaving, en de exacte regels kunnen per land verschillen.

Variatie en regelgeving: de precieze betekenis en kleur van tussenmarkeringen kunnen per jurisdictie variëren. wit is in veel Europese landen de gangbare kleur; in sommige regio’s komen geel of andere systemen voor, bijvoorbeeld voor tijdelijke bepalingen of speciale situaties. Bij verkeersregels geldt altijd een verwijzing naar locale wet- en regelgeving.

Zie ook: Wegmarkeringen, Verkeersregels, Verkeersveiligheid.