tafelvrucht

Tafelvrucht is een term uit de Nederlandse en Vlaamse tuinbouw die verwijst naar fruit dat primair bedoeld is voor directe consumptie als verse vrucht. Het begrip wordt gebruikt om eetkwaliteit, uiterlijk en houdbaarheid te benadrukken en onderscheidt tafelvruchten van fruit dat bestemd is voor verwerking, zoals sap of industrievruchten. In de handel en veredeling wordt hiermee onderscheid gemaakt tussen rassen en kweek- en teeltpraktijken die zijn gericht op eetkwaliteit.

Eigenschappen die bij tafelvruchten aandacht krijgen zijn smaak (van zoet tot aromatisch), textuur (knapperig of mals), aroma, rijpheidsstadium op het moment van verkoop, uiterlijk (kleur, grootte, geringe oneffenheden) en houdbaarheid tijdens transport en opslag. Daarnaast spelen zorgvuldige oogstmomenten en postharvest handling een grote rol, omdat fruit vaak kort na de oogst of na beperkte bewaartijden geconsumeerd wordt.

Veelvoorkomende categorieën tafelvruchten zijn onder andere appels, peren, table grapes (tafeldruiven), steenfruit zoals perziken en nectarines, pruimen, bessen en citrusvruchten. Veredelaars ontwikkelen rassen met sterke eetkwaliteit, aantrekkelijke houdbaarheid en betere transporttolerantie, vaak met aandacht voor smaak en krimp- of schadedemping bij vervoer. Er is tevens een onderscheid tussen tafelvruchten en industrieel fruit in marketing en certificering.

Globaal gezien wordt tafelvrucht wereldwijd geteeld in diverse klimaten. In de handel staan esthetiek en verbruiksgemak centraal, wat invloed heeft op teeltkeuzes, sorteermethoden en verpakkingsontwerpen. Tafelvruchten leveren een belangrijke bijdrage aan de voeding via vezels en vitaminen en vormen een significant product in consumentenmarkten.