plantenstructuur

Plantenstructuur verwijst naar de bouw en organisatie van planten, inclusief weefsels en organen. De belangrijkste organen zijn wortels, stengels en bladeren, die samenwerken om water, mineralen, koolstofdioxide en suiker te verzamelen en te verdelen. De structuur varieert tussen soorten en groeistadia.

Wortels verankeren de plant en nemen water en mineralen op uit de bodem. Ze bestaan uit een hoofdwortel en zijwortels met wortelharen voor extra oppervlak. Via het vasculaire systeem xyleem en phloem wordt water en opgeloste stoffen omhoog getransporteerd en suiker verdeeld. Mycorrhizasymbiose kan de opname verbeteren.

Stengels leveren steun, transport en opslag en dragen bladeren en bloemknoppen. In houtachtige planten groeit de stengel door secundaire groei via cambium, waardoor xyleem en phloem worden gevormd. Bij monocotyledonen zijn vaatbundels verspreid door de stengel; bij dicotyledonen liggen ze meestal in een ring. Knopen en internodes bepalen bladplaatsing.

Bladeren voeren fotosynthese uit en vormen de belangrijkste bron van organische stof. Het bladoppervlak heeft een cuticle en epidermis met stomata voor gasuitwisseling. Binnenin liggen palissade- en sponsachtige parenchymcellen die fotosynthese mogelijk maken, ondersteund door onderliggende weefsels voor stevigheid en waterbalans.

Drie hoofdweefsels komen voor: dermale weefsels die het oppervlak beschermen, vasculaire weefsels met xyleem en phloem voor transport, en grondweefsels die opslag en fotosynthese leveren. Meristemen zoals apicale meristemen geven primaire groei; cambium zorgt voor secundaire groei bij houtachtige planten.