patiënttevredenheid

Patiënttevredenheid verwijst naar de perceptie van patiënten over de kwaliteit van de zorg die zij hebben ontvangen. Het omvat tevredenheid met medisch handelen, communicatie, informatie, betrokkenheid bij beslissingen en de algehele omgangsvormen gedurende zorgprocessen.

Als kwaliteitsindicator wordt patiënttevredenheid gebruikt om de patiëntgerichte zorg en de effectiviteit van het zorgsysteem te beoordelen. Hoge tevredenheid wordt geassocieerd met betere therapietrouw, minder klachten en een grotere bereidheid om zorg te blijven gebruiken of aan te bevelen.

Metingen: Patiënttevredenheid wordt meestal gemeten met patiënttevredenheidsonderzoeken en PREMs (patiëntgerapporteerde ervaringsmaten). Ook PROMs meten uitkomsten voor patiënten, maar richten zich op gezondheidseffecten. Instrumenten variëren van generieke vragenlijsten tot ziekte-specifieke tools; in sommige landen bestaan nationale registraties.

Factoren: De belangrijkste determinanten zijn effectieve communicatie, heldere en begrijpelijke informatie, empathie, participatie in besluitvorming, wachttijden, toegankelijkheid, continuïteit van zorg, privacy en culturele/taalgevoeligheid. Medische veiligheid en competentie van het personeel dragen eveneens bij.

Interpretatie en beperkingen: Patiënttevredenheid is subjectief en kan beïnvloed worden door verwachtingen, sociale desirabiliteit en culturele normen. Een lage tevredenheid hoeft niet per definitie op lagere klinische kwaliteit te wijzen, en hoge tevredenheid sluit tegenstrijdige medische risico’s niet uit. Daarom wordt tevredenheid vaak in combinatie met andere kwaliteit- en veiligheidsindicatoren geanalyseerd.

Toepassing: Zorgorganisaties gebruiken de resultaten voor kwaliteitsverbetering, training van personeel en aanpassing van processen. Patiëntfeedback kan leiden tot verbeterde communicatie, betere informatieverstrekking en veranderingen in de organisatie van zorg.