organismenspecifieke

Organismenspecifieke kenmerken en data verwijzen naar eigenschappen, reacties en datasets die kenmerkend zijn voor een bepaald organisme of een specifieke soort, en die minder of niet generaliseerbaar zijn naar andere organismen. Het begrip benadrukt het verschil tussen wat uniek is voor een organisme en wat breed geldt over taxa heen. In de wetenschappelijke literatuur kan organismenspecifiek betekenen dat waarnemingen of resultaten sterk afhangen van genetische samenstelling, fysiologie, micro-biologische context of ecologische interacties van het organisme in kwestie.

Toepassingsgebieden en voorbeelden

In genetica en genomica kunnen expressiepatronen en regulatoire netwerken organismenspecifiek zijn, waardoor bepaalde genen alleen in specifieke weefsels of soorten tot expressie komen. In farmacologie en toxicologie leiden organismenspecifieke metabolisering en receptorbinding tot verschillende pharmacokinetische en toxicologische reacties tussen soorten. In de virologie en microbiologie beschrijven host- of weefselspecificiteit hoe een pathogeen slechts bepaalde gastheersoorten of celtypen kan infecteren. In ecologie kan organismenspecifiek gedrag of voedselkeuze aanwijzingen geven over niche en interacties met andere soorten.

Statistische en interpretatieve overwegingen

Het onderscheid tussen organismenspecifiek en algemeen geldt voor zowel gegevensverzameling als extrapolatie. Het gebruik van organismenspecifieke gegevens vereist zorgvuldige specificatie van het niveau (individu, soort, populatie) en context. Extrapolatie van resultaten tussen soorten kan misleidend zijn zonder aanvullende bewijs.

Zie ook

species specificity, host specificity, organ specificity, pharmacogenomics, personalized medicine, comparative genomics.