opslagorganen
Op opslagorganen in de biologie worden weefsels of organen bedoeld die reserves aan voedingsstoffen, water of energie opslaan voor later gebruik. Ze komen voor bij planten en dieren en spelen een cruciale rol bij overleving, groei en reproductie. Opslagorganen ontstaan door differentiatie van weefsels en zijn vaak gespecialiseerd in het opnemen en vasthouden van specifieke reserves.
Bij planten bestaan opslagorganen vaak uit verdikkingen van wortels, stengels of bladeren. Voorbeelden:
- Knollen: verdikte delen van een stengel die zetmeel bevatten, zoals aardappelknollen.
- Bollen: samengedrukte bladeren die water en koolhydraten opslaan, zoals ui en knoflook.
- Wortels met opslagfunctie: wortels die reservekoolhydraten en zetmeel bevatten (zoals wortels en suikerbieten).
- Rhizomen en corms: ondergrondse opslagstructuren zoals gember (rhizoom) en krokus (corm).
- Zaden: opslag van reservevoedsel voor kieming.
Bij dieren en mensen is vetweefsel (adipose) het belangrijkste opslagweefsel waarin lipiden worden opgeslagen. De lever
Functie: opslagorganen voorzien in energie en bouwstoffen tijdens ontkieming, groei, droogte of kou; ze maken seizoensoverleving