ontvangstsensor

Een ontvangstsensor is een sensor die detecteert of en in welke mate een signaal door een apparaat wordt ontvangen. Het doel is het meten van de ontvangstkwaliteit, zodat de verwerkingseenheid kan reageren op de staat van de verbinding. Ontvangstmetingen komen voor in communicatiesystemen en testopstellingen, waar ze de link bewaken, antenne-optimalisatie mogelijk maken en beslissingen sturen zoals kanaalkeuze of in- en uitschakeling van onderdelen bij ontbrekende ontvangst.

Veelgebruikte meetparameters zijn de signaalsterkte (RSSI), de signaal-ruisverhouding (SNR) en de foutkans (BER). In RF-systemen leidt een detector tot een analoge of digitale uitgang die de waarde levert. In optische systemen meet een fotodetector de inkomende lichtstroom; bij infrarood- of akoestische toepassingen bepaalt de sensor de aanwezigheid of intensiteit van een signaal. De uitvoer is meestal een spanning of een digitale statusindicator.

Toepassingen omvatten Wi‑Fi- en Zigbee-netwerken, mobiele telefoons, satellietontvangst, DAB-ontvangers, audio-/video-ontvangers en industriële sensornetwerken. Ontvangstsensoren worden vaak geïntegreerd in ontvangers, antennesystemen en netwerkmonitoringfuncties om de betrouwbaarheid en efficiëntie van de verbinding te verbeteren.

Belangrijke afwegingen bij de keuze van een ontvangstsensor zijn nauwkeurigheid, dynamisch bereik, bandselectiviteit, respons- en update-snelheid en energiebalans. Kalibratie en compensatie voor omgevingsfactoren beïnvloeden de bruikbaarheid van de meetresultaten.