oefenaar

Oefenaar is een Nederlands zelfstandig naamwoord dat verwijst naar een persoon die een vaardigheid of activiteit door oefening ontwikkelt. Het kan slaan op iemand die nog in opleiding is, zoals een leerling of trainee, maar ook op iemand die een praktijk beoefent door herhaalde oefening. In ruime zin kan elke persoon die oefent als oefenaar worden aangeduid.

Etymologie: het woord is gevormd uit oefenen en het achtervoegsel -aar, dat een agent-nomen oplevert. Een nauw verwante en vaker gebruikte term is beoefenaar, waarmee men iemand aanduidt die een beroep, kunst of discipline actief uitoefent.

Gebruik: in hedendaags taalgebruik komt oefenaar minder vaak voor dan beoefenaar. Beoefenaar heeft doorgaans de betekenis van iemand die een vak of kunst uitoefent, terwijl oefenaar eerder een beschrijvende aanduid is voor iemand die zich nog in het leerproces bevindt of simpelweg oefent. In historische of literaire teksten is oefenaar wel te vinden.

Voorbeelden: een oefenaar van de piano trainde dagelijks om zijn techniek te verbeteren. In oudere bronnen wordt vaker gesproken over een oefenaar dan over een beoefenaar.

Zie ook: beoefenaar, trainee, stagiair.