obstructeren

Obstructeren is een werkwoord in het Nederlands dat betekent iemand of iets tegenwerken, blokkeren of belemmeren van de voortgang, uitvoering of werking. Het kan zowel letterlijk worden gebruikt, zoals bij het blokkeren van een deur of een straat, als figuurlijk, bijvoorbeeld wanneer men een plan, onderzoek of proef op obstructie stoot. De term is verwant aan obstrueren en obstructeren, en wordt vaak aangetroffen in zowel spreektaal als schriftelijk taalgebruik. De bijbehorende zelfstandig naamwoorden zijn obstructie (het obstakel) en belemmering (het hinderlijke effect). Synoniemen zijn hinderen, belemmeren, tegenhouden.

In gebruik variëren de connotaties: obstructeren suggereert vaak een intentionele blokkade die gericht is op de voortgang of uitvoering van iets. Belemmeren is iets algemener en kan minder expliciet intentioneel zijn.

In juridische en bestuurlijke contexten komt obstructie voor als beschrijving van gedrag dat de uitoefening van wettelijke taken belemmert, bijvoorbeeld obstructie van het verkeer, obstructie van een onderzoek of obstructie van de rechtsgang. Dergelijke handelingen kunnen strafbaar zijn of met maatregelen worden aangepakt, afhankelijk van de wetgeving van het land of de jurisdictie.

Zie ook: belemmeren, hinderen, obstructie, obstructie van de rechtsgang.