nonfictieve

Nonfictieve is een Nederlands bijvoeglijk naamwoord dat betrekking heeft op zaken die gebaseerd zijn op feiten in tegenstelling tot fictie. De bijbehorende zelfstandig naamwoord is nonfictie (of non-fictie) en verwijst naar werken die de werkelijkheid trachten te beschrijven. In dit gebruik omvat nonfictieve genres en productie zowel literatuur als media die feiten, gebeurtenissen, personen en informatie presenteren.

In de breedte van de Nederlandse taal en media omvat nonfictieve arbeid onder meer journalistieke rapportages, biografieën, memoires, essays, verzamelingen rapporten, handleidingen en wetenschappelijke publicaties. Ook documentaires, onderzoeksrapporten en informatieve podcasts vallen vaak onder nonfictieve producties. Doorgaans streeft men naar verifieerbare, onderbouwde informatie en heldere bronvermelding.

Kernkenmerken van nonfictieve werken zijn feitelijke basis en verifieerbaarheid. Ze berusten op bronnen, data en getuigenissen, en gebruiken citaten of verwijzingen om beweringen te staven. Er is ruimte voor interpretatie en analyse, maar feitelijke claims worden doorgaans gescheiden van persoonlijke mening. Het onderscheid met fictie ligt in het ontbreken van bewust verzonnen gebeurtenissen en personages; in nonfictieve teksten kan wel narratieve techniek worden toegepast om de werkelijkheid duidelijker te presenteren.

In de publieke sfeer spelen nonfictieve werken een belangrijke rol bij onderwijs, informatievoorziening en debat. Kritische leesvaardigheid, broncontrole en transparantie over methoden en selectiecriteria blijven centrale zorgpunten, omdat bias en fouten de nauwkeurigheid kunnen beïnvloeden.

Samengevat dragen nonfictieve werken bij aan kennis en geïnformeerde discussie door de realiteit feitelijk te beschrijven, vaak ondersteund door bronnen en methodologie.