luchtfoto

Een luchtfoto is een foto van het aardoppervlak die is genomen vanuit de lucht, meestal met een vliegtuig, helikopter of onbemand luchtvaartuig (drone). Het doel is het vastleggen van landschappen, stedelijke gebieden of infrastructuur vanuit een luchtperspectief. Luchtfoto's kunnen verticaal (nadir) of schuin (oblique) zijn. Bij verticale opnames wordt de camera loodrecht op het oppervlak gehouden en dient vaak voor kaartproductie en GIS. Bij oblique opnames blijven objecten en reliëf gemakkelijker herkenbaar en zijn elementen zoals gebouwen en wegen duidelijk zichtbaar in context.

Vangst en technieken: traditioneel met film- of digitale camera's; tegenwoordig vaak met vliegtuigen of drones. Voor geografische referentie worden luchtfoto's georefereerd en gebruikt in fotogrammetrie om orthofoto's en 3D-modellen, hoogte- en volumeberekeningen te produceren. De hoogte, afstand en lens bepalen de schaal en beeldhoek, terwijl sensortype en resolutie de detailkwaliteit beïnvloeden.

Geschiedenis: luchtfotografie begon in de 19e eeuw met ballonnen en werd later wijdverbreid door vliegtuigen. De ontwikkeling van drones in het afgelopen decennium heeft de toegankelijkheid vergroot en nieuwe toepassingen mogelijk gemaakt.

Toepassingen: cartografie en kaartproductie, stadsplanning en infrastuctuurmonitoring, landbouw en milieubewaking, archeologie en cultuurhistorisch onderzoek, rampenbeheer en natuurrampenrespons.

Wet- en regelgeving: in veel landen gelden vlieg- en privacywetgeving, met vergunningen en meldingsplicht voor commerciële opnames, vooral bij drones en boven bebouwde gebieden.