kostdrijvers

Kostdrijvers zijn factoren die de hoeveelheid kosten die een organisatie maakt beïnvloeden. Een kostdrijver veroorzaakt de consumptie van resources zoals arbeid, materiaal en overhead. In kosteninformatie helpen kostdrijvers om overhead en andere indirecte kosten toe te wijzen aan producten of diensten op basis van het werkelijke gebruik. Ze vormen de kern van veel kosteninformatieprocessen, met name bij activiteiten-gebaseerde kostentoewijzing (ABC).

Typen kostdrijvers: volume-drijvers, zoals productie-eenheden of machine-uren; transactionele drijvers, zoals aantal bestellingen of aantal facturen; structurele drijvers, zoals capaciteit, technologie of schaalgrootte. Een goede selectie van kostdrijvers vereist inzicht in de bedrijfsprocessen en causaliteit: de drijver moet de activiteit laten variëren en niet alleen correlatief zijn.

Toepassing: in ABC worden overheadkosten toegewezen aan kostenobjecten via activiteiten en de daaraan gekoppelde drijvers, waardoor kosten per product of dienst beter kunnen worden weerspiegeld.

Voordelen en beperkingen: kostdrijvers verhogen de nauwkeurigheid van kosteninzichten en ondersteunen besluitvorming op prijsstelling, productontwerp en procesverbetering. Nadelen zijn onder meer de kosten en inspanning om relevante drijvers te identificeren en te meten, de mogelijkheid dat drijvers niet lineair of stabiel zijn, en dat historische drijverrelaties mogelijk niet in de toekomst blijven gelden.

Voorbeeld: in een fabriek kan machine-uren een drijver zijn voor energiekosten, terwijl het aantal setups een drijver is voor installatie- of omzettingskosten.