instrueerde

Instrueerde is de verleden tijd van het Nederlandse werkwoord instrueren. Het betekent iemand voorzien van duidelijke aanwijzingen, regels of procedures met als doel dat die persoon de daarvoor voorgeschreven handelingen correct uitvoert. In dagelijkse en professionele contexten wordt instrueren vaak toegepast bij het geven van korte, directe instructies of veiligheids- en werkinstructies. Het voltooid deelwoord van instrueren is geïnstrueerd.

Etymologie en verwant taalgebruik: instrueren komt uit het Middelnederlandse en oudere Nederlands via het Franse instruire en het Latijnse instruere, met dezelfde betekenis van onderrichten of opleiden. In de Nederlandse taal heeft het woord de connotatie van praktische, operationele richtlijnen in tegenstelling tot meer algemene educatie, hoewel beide aspecten elkaar kunnen overlappen.

Grammatica en gebruik: in de verleden tijd enkelvoud gebruik je ik instrueerde, jij instrueerde, hij/zij instrueerde. Meervoud: wij instrueerden, jullie instrueerden, zij instrueerden. Het voltooid deelwoord is geïnstrueerd. Het werkwoord wordt vaak gevolgd door een voorzetsel, zoals instrueren in/over iets: bijvoorbeeld "instrueren in het bedienen van de machine" of "instrueren over veiligheidsvoorschriften". Een nauw verwant begrip is onderrichten, dat vaker duidt op bredere scholing, terwijl instrueren gericht is op specifieke handelingen of procedures. In passieve constructies kan men spreken van "er werd geïnstrueerd" of "we zijn geïnstrueerd".

Voorbeelden en vertaling: in het Engels is instrueren vertaald als instruct, instrueren wordt "to instruct" of "to brief." In het Duits is het unterweisen, in het Frans instruire. Deze vorm en gerelateerde termen komen vooral voor in arbeidstraining, veiligheidsinstructies en operationele handleidingen.